zondag 30 december 2012

Voor, of is het tegen, de snotneuzen!

Eind januari - ja ik weet het, ik kijk veel te ver vooruit - is er weer eentje jarig. Het kan ook dit keer niet anders of er moeten zelfgemaakte traktaties worden voorzien...
Vorig jaar waren het er 14, dit keer 27... de klassen zijn samengevoegd hé...ah ja, logisch toch...
Dus ik ging op zoek naar een haalbaar projectje. Mijn eerste idee was voor elk kind een zwemzak..daar ben ik snel op teruggekomen...dat zal het cadeautje worden voor de aanwezigen op het verjaardagsfeestje. Na wat te snuisteren vond ik dit schattig zakdoekhoudertje. Poepsimpel, ideaal om de restjes weg te werken én handig voor 8 jarige snotters. Ikke aan de slag en 27 exemplaren later kan ik ze blindelings aan 5 per uur...

O ja, ondertussen moest ik ook hier werk van maken.
De meest gebruikte woorden deze week waren, and I quote: 'pipi, kaka, potje, nééééén het moet in het potje, shit, djuu, wassen én dweilen, maar...zeg nu zelf...er is snel vordering gekomen in de potjeskwestie van de allerkleinste...oef!


woensdag 26 december 2012

Mijn cadeautjes...

Het is al weer voorbij, kerstmis...Ik kijk er altijd enorm naar uit...maar na 2 volle avonden familiefeesten met de nodige spijs en drank...is mijn maag me dankbaar dat er een dagje rust wordt ingelast. Dus, de naaimachine wordt uit de kast gehaald, de stofjes liggen geknipt en ik begin zo dadelijk aan het echte bandwerk, maar daarover later meer. Ik ben momenteel vooral nog aan het nagenieten van de cadeautjes die ik mocht ontvangen. Het doet me zo deugd geen envelopje met centen of een bongobon te hebben gekregen. Nee, het moet gezegd, iedereen heeft de laatste tijd goed geluisterd naar me en voor een persoonlijk cadeau gezorgd.
Zo kreeg ik van mijn moeder een handgemaakte kerstbeer. Urenlang heeft ze hieraan gewerkt maar het resultaat is echt prachtig. Enige probleem was dat mijn zus en broer dezelfde beer wilden en mijn ma dus ook gedoemd was tot bandwerk. Nogmaals een dikke mercie ma.

Van mijn lieve zus kreeg ik een lekker geurend watertje. Enige tijd geleden gaf ik haar een complimentje over hoe lekker ze ruikte en ziehier, ik kreeg een flesje parfum! Ge ziet, complimenten geven zijn altijd belangrijk....en ze brengen steevast iets op.
 
De hubbie zorgde er dan weer voor dat ik geen dode momenten kan hebben de komende weken. Een goed boek of twee en ik kan er weer tegenaan. U ziet daar inderdaad deel 1 van 50 tinten...of hij daar nu bijbedoelingen mee heeft, dat laat ik voorlopig in het midden.
 
Waar ik tenslotte ongelofelijk blij mee ben, is het cadeau van mijn schoonmoeder. Een gesigneerd exemplaar van 'Stof voor durf-het-zelvers! Om het in coiffeurstaal te verklaren: ze kent de moeder schoonmama van Lies Botterman, hoe wijs is da nie! Dank u schoonmama!
 
En nu aan de slag....dringend!

vrijdag 21 december 2012

hoezo een kerstboomke...

Rond kerst 2007 ging ik samen met de oudste zoon (die toen nog mijn enige zoon was) een nep boom halen. We woonden toen nog in ons appartementje en een echte boom was toch een heel gedoe...
Het moest een mooie volle, niet te kleine boom worden. Wij met ons tweetjes op stap. 
Effectief, voldoende keuze. Alleen jammer dat de bomen er in de winkel altijd véél kleiner uitzien dan in de living...Zo ook ons 2m10 fake zilverspar. De doos woog op zich een ton (althans na wat gesleur om hem in mijn corsa te krijgen). De boom zelf bestaat uit, ik schat, een 60 tal takken die ik één voor één moet openplooien en inhaken. Bij de eerste twee takken kreeg ik hulp..daarna was Plop interessanter...hoe zou je zelf zijn. Elk jaar opnieuw is het toch wel heel wat werk om de boom te assembleren en te versieren, dus dit jaar deed ik het beter. Ik nodigde enkele vriendjes uit, voorzag voor de meegekomen ouders een lekker spaghetti en de nodige wijn, en liet de aapjes het werk doen.
Ornamenten, lichtjes, slingers, alles wat we hebben hebben ze er in gehangen..het gezegde overdaad schaad kennen ze blijkbaar nog niet... maar dit is het resultaat. We hebben nog net voldoende plaats voor de cadeautjes...en het afbreken..tja, dat zal voor uw dienaar alleen zijn vrees ik. Prettige feesten!

dinsdag 11 december 2012

Een stoer hemd voor een jongensmama...

Mijn lieftallige echtgenoot vraagt het me al zo lang, maak voor mij eens een hemd!! Ik moet toegeven, ik heb gewoon nog het lef niet. Ik wil gewoon dat het perfect is, want ik ken hem, hij gaat dat uit liefde echt dragen, ook zit de kraag omgekeerd, zijn de manchetten scheef of vallen de knopen af als je er naar kijkt…

Maar omdat hij evenveel recht heeft op een ‘eigen maakje’ als de rest van de familie, moet ik er toch eens werk van maken. En wat kan je beter doen dan te oefenen, veel te oefenen,…en dus begon ik aan een hemdje voor mezelf! (elke uitleg is uiteraard goed eens iets voor jezelf te maken).

Ik ben wel fier op het resultaat, ik zal het zeker dragen, ook al is het een kinderstofken…met een stoere jeans en dito botten valt dat best wel mee hoor!

Het patroontje komt uit de laatste ottobre woman herfst/winter 2012. Ik veranderde de kraag om een meer retro-look te bekomen en maakte twee neepjes in de rug om het iets meer te centreren.



dinsdag 4 december 2012

Een obligaat stukje over de Sint

De oudste zijn geloof in deze bebaarde man is al verdwenen. Zijn verlanglijstje uiteraard nog niet. Al moeten we het dringend eens hebben over de omvang totaalprijs van zijn verlanglijst.

Onze 7 jarige twijfelt nog.. al weet ik niet zeker aan wat. Over het feit van het bestaan van deze man, of over het feit dat als hij zijn ongeloof moet toegeven of niet én of daar cadeautjesgevolgen aan verbonden zijn...
 De 2,5 jarige zegt steevast ‘Sintekwaas’ als er een rode gloed aan de hemel staat. Dit omdat ik hem ooit eens heb gezegd dat Sinterklaas zijn koekskesoven dan aanstaat…dus bij hem zit ik nog safe.
Zelf vind ik het zalig om mezelf eens te kunnen laten gaan in het verwennen van mijn kadees. Speelgoed, snoep, chocolade, mandarijntjes. Ze staat al op de boodschappenlijst en zullen goed verstopt worden tot 6 december ..dat hoop ik toch. Ik herinner me dat ik zelf altijd op zoek ging naar de cadeautjes. Eén keer heb ik ze gevonden, een Barbiepop (wat dacht je?), ik vergeet het nooit, en in mijn enthousiasme verklapte ik mezelf 5 minuten later… Mijn mama was daar wel in teleurgesteld. Bij deze, sorry daarvoor ma!
Omdat Sinterklaas niet enkel een feest mag zijn voor de kinderen besloten we enkele jaren geleden om samen met nog 2 andere gezinnen een privé sinterklaasfeestje te organiseren. Aanvankelijk begon dit met wat snoep en een drankje maar ondertussen betekent dit een hele middag spelletjes spelen, pizza eten, een goede pint of glas wijn om door te spoelen de drukte aan te kunnen van 6 volwassenen en 7 verwende kinderen in onze living… Voor mij persoonlijk een heel plezante traditie waardoor de eindejaarperiode op een juiste toon wordt ingezet.

maandag 3 december 2012

Cadeautjestijd

Momenteel ben ik bezig om een hemd te maken voor mezelf. Aangezien daar heel wat tijd en gevloek in kruipt wissel ik het soms af met andere projectjes om mijn gedachten even te verzetten… Op pinterest vond ik dit leuke ideetje.
Ikke vlug naar de Hema om de benodigdheden én aan de slag. Ik ben ervan overtuigd dat de cupcakes beter zouden zijn gelukt als ik hele dunne hemdjes had, maar das niet het geval én dus lijken ze eerder op een zalig dikke mini slagroomtaart. Al bij al vind ik ze wel leuk eigenlijk.


Ik vond ook nog wat restjes in mijn kast waarmee ik enkele slabbetjes maakte. Die gaf ik als sinterklaascadeau aan de onthaalmama van onze kleinste…



dinsdag 27 november 2012

Zo geknipt sew along...oe leuk is da nie!

Goede voornemens, je kan er niet vroeg genoeg aan beginnen vind ik.
Eén van mijn voornemens is meer tijd te maken voor mezelf en de kinderen, ergo plezier.
Dankzij mijn fantastische hubbie én hopelijk het akkoord van mijne fantastische baas (ge weet nooit of ze meeleest) kan ik binnenkort een dagje minder werken.

En wat gaan we doen met onze tijd...juist, naaien hé...alléé, als de huishoudelijke taken afgewerkt zijn toch ...

Zoals alle creatievelingen onder ons zit mijn kopke vol met plannen en ligt de kast vol met stofkes. Maar dit is er toch ééntje die jullie ook zouden moeten doen! Al is het maar voor de gezelligheid. En de stukken die je zelf niet onmiddellijk kan gebruiken, daar maken we een give-away van, of houden we als cadeau voor één of ander 'gelukkigaard'..

http://zogekniptsewalong.blogspot.be/

maandag 26 november 2012

Crib or Cradle..zolang het maar girly is!

De geboorte van mijn metekindje komt langzaam maar zeker dichterbij. Eindelijk een meisje in de familie (ik produceer blijkbaar enkel jongens…zelfs mijn ‘pluszoon’ is een ferme kerel…)
Zolang ze nog geen eigen wil heeft zal ze door zowel haar mama, twee meters en oma worden behandeld als een prinses, willen of niet. Na jarenlang jongenskledij, jongensspeelgoed en jongenstekenfilms te hebben doorstaan is het tijd voor girly stuff – finally!
Het eerste wat we hebben aangepakt is de – ondertussen 9 jaar oude – familiewieg. De oorspronkelijke bekleding was  een neutrale beige saaie stof.

Tijd voor vernieuwing!

Ik maakte even de stoffenkamer onveilig en vond daar heel snel mijn dada. Na wat gepuzzel met de oude bekleding is het me gelukt om dit vanonder mijn machientje te toveren.

Voor Lizzy!
 

 

dinsdag 6 november 2012

A Hoodie for my Homie!


De winter staat voor de deur, (alhoewel, volgens mij staat hij al in de gang), en dan moeten we natuurlijk werk maken van een lekker warme trui voor de klein mannen. Vorig jaar kreeg ik dit patroontje via een vriendin, de Heidi and Finn Hoodie!

Super duidelijke handleiding waardoor dit truitje op een ‘ik en een gij’ (vertaald is dat heel snel) klaar is. De buitenkant is een stofje van bij Koekepeertje. Een superzacht en lekker warm sweaterstofje. Wel wat dik waardoor mijn machientjes wel hebben afgezien bij het aanzetten van de boord…

De binnenkant een zalig tricot stofje van bij DeStoffenkamer.

De aapjes zijn een kleine verwijzing naar de ‘Homie’ zelf natuurlijk.

maandag 5 november 2012

Mme zsa zsaaaaaaa lijn


Net zoals vele duizenden anderen ben ik ook in het bezit van de ‘Allemaal Rokjes’. Bij gebrek aan dochters heb ik dus jammer genoeg een rokje moeten maken voor mezelf. Hoe hard kan het leven soms zijn newaar.

Ik koos voor de simpele A-lijn met paspel. Een mens begint nu eenmaal best met de simpele dingen... De gabardine haalde ik bij Koekepeertje. Beide rokjes zijn gemaakt zonder voering, maar gezien de rokjes na 100 meter stappen bijna ter hoogte van mijn middel blijven hangen aan mijn kousen, zal ik ze toch maar best voorzien van een lekker glad en vooral rekbaar onderrokje…
De foto's moest ik snel snel nemen want zodra mini-me een camera ziet moet en zal hij voor en achter de lens kruipen...mijn excuses daarvoor..
 

maandag 29 oktober 2012

Little dress...

Ons nichtje wordt verwacht begin december. Kleertjes om die eerste wintermaanden door te komen heeft ze al in overvloed, dus dacht ik...ik maak een lentekleedje/shortje.

Het patroontje vond ik in de ottobre 1/2012 (Home Sweet Home). Het stofje komt van bij Koekepeertje. De bijpassende voering en biais komt van bij De Stoffenkamer... de knoopjes...tja...Snaps hé.



woensdag 17 oktober 2012

Kotkedei is terug.

Het waren hectische weken, korte nachten, lange zware dagen, sleuren, zwoegen, plakken, bussen...en af en toe een nachtrust, maar het resultaat mag er zijn. Mijn blog wil ik niet politiek tinten, maar voor de nieuwsgierigen...ik woon in Gent en zie graag rood ;-)

Maar nu de campagne er op zit kan ik me we weer toeleggen op andere, leuke dingen. Mijn broer wordt binnenkort vader dus daarvoor moet ik nog enkele cadeautjes in elkaar flansen. De zsa zsaaa-lijn rokjes zijn bijna klaar. De stofjes voor de nieuwe Jacobbroekjes liggen te wachten op een naald en draad, de wikkeljurk voor mezelf moet klaar zijn voor eind november, de tricot truitjes voor de kinderen roepen me elke dag en als dat allemaal af is, dan begin ik aan de kerstcadeautjes. U ziet het, veel voer waarvan ik zeker het resultaat kom tonen. Hier krijgt u alvast een blik op de stoffenkeuze...


Oja en ondertussen kwam ook dit speeldoosje binnen:




woensdag 5 september 2012

deadline 14/10

Ja ik weet het...nie echt een originele titel, maar in mijn geval wel een toepasselijke titel..
Het is campagne tijd, en dat betekent voor iemand die werkt voor een politiek figuur de 'weinig tijd' tijd...
Ik heb namelijk geen tijd om wassen, strijken, kuisen, opruimen (ok tot nu toe is dat helemaal niet erg). Maar ik heb ook geen tijd om te relaxen, uitgebreid de badkamer onveilig te maken, mijn teennagels te lakken, benen deftig te onharen, na te denken what to wear (met als gevolg de obligate jeans, sneakers en t-shirt look), te shoppen (aj), te naaien, patronen te zoeken, stofjes uit te kiezen, te decovitten, te bloggen... HOE ERG IS DAT NIET.

Daar en boven vond mijn man het een goed idee om net nu die trektocht te doen in het verre Lapland. Lapland is één van de weinige landen waar gsm bereik en internet buitenaards is, met andere woorden, mijn klankbord die ik normaal elke avond eens raadpleeg zit nu, volgens mijn normen toch, op een andere planeet.

Let wel, ik vond wel op onze krijtmuur volgende boodschap (net boven plop zijne paddenstoel):



En dat helpt een mens er, samen met een goed glas wijn, weer boven op.

Lieve lezers, ik beloof u, ik haal mijn schade in, na 14 oktober, zowel het naaien als het gezever!


woensdag 22 augustus 2012

Dierenleed


De zomer staat voor zon (alléé soms toch), zee, strand, vakantie en ja beesten hé. Wij wonen in een vrij groene omgeving en daar vertoeven er nogal stevige exemplaren.

Ik som u graag even op welke diersoorten we de laatste week in onze living mochten aantreffen:

Vliegen, muggen, motten, spinnen - van kleine Sebastiaantjes tot (in mijn ogen dan) tarantula’s -, een libelle, lieveheersbeestje, kikkers (tot 2 x toe) , en andere ondefinieerbare insecten.

Ik moet toegeven, ik ben echt geen held als het op rondkruipende, vliegende, springende en zoemende beesten aankomt. Laat ons zeggen dat ik het soms zelfs niet aandurf om ze neer te meppen, laat staan in een potje terug in de tuin te zetten (de techniek waar mijn man prat op gaat, maar waarmee hij ook jammer genoeg soms van een achtpotig dier een zevenpotig dier maakt).

Het viel me op dat de klein mannen mijn fobie een beetje delen en ik vind dat eerlijk gezegd wat jammer - tja, welk voorbeeld hebben ze ook gehad natuurlijk. Dus nam ik me voor om hen wat stoerder te maken. Ik riep ze op appèl en lichtte hen als een echte lerares toe hoe nuttig sommige dieren waren, hoe weinig gevaar ze betekenen voor een mens, hoe reusachtig wij wel moeten lijken tegenover hén, dat we hen eigenlijk moeten laten leven en als het kan ze soms helpen. Als bewijs redde ik even later een vliegend insect van de verdrinkingsdood. Het arme dier was in ons zwembadje gedoken, en had ineens door dat het dieper was dan het er uit zag.

Even later hoorde ik geloop, gemep, gezucht, ge ‘oh nee’t, ge ‘ekkes’. Ik keek even toe van op afstand.

Ze hadden mijn advies ter harte genomen en waren vliegen aan het doodmeppen om dan in enkele  spinnenwebben te gooien in de tuin… ah ja, op die manier helpen ze de spinnen aan eten…

                               Deze durfde ik nog te benaderen met een camera                                                        

zaterdag 18 augustus 2012

Eloleo's piramidetasjes

Het nieuwe schooljaar komt eraan en dat betekent een jaartje erbij voor mijn oudste zoon. Gezien ik al een tijdje de snit en naad microbe te pakken heb, vroeg hij me om voor zijn klasje ook tasjes te maken, maar iets speciaals hé...
Hij koos de stof zelf bij Vermiljoen.
Het patroontje haalde ik bij Eloleo.
De moed om 24 keer hetzelfde zakje te maken...tja...het blijft mijne grote schat hé!






maandag 13 augustus 2012

Als ge iets beloofd...

Dan moede da ook doen!


Onder dat mom bracht ik met de twee oudste kadees een dagje door in Bobbejaanland. Vorig jaar deden we ook al een poging maar door een wolkbreuk, mini-overstroming en hagelstenen zijn we midden onze dag moeten vluchten naar de auto. Dat er op datzelfde moment zo een hel was op Pukkelpop, daar worden we soms nog stil van.

Anyway, Bobbejaanland dus. Het weer was fantastisch, lekker warm maar geen al te hevige zon. Het volk was fantastisch, niet te veel, maar ook niet te weinig. 

De kinderen vonden het een voordeel dat de wachtrijen quasi verwaarloosbaar waren. Mijn maag daarentegen, die had meer tijd nodig om te recuperen tussen twee centrifugeer rondes ...zeker na de lunch...

Er waren wel wat nieuwigheden dit jaar, tegen betaling uiteraard. Ik som ze even voor u op:

- Een droogkast op mensenmaat, net aan de uitgang van de waterattracties. Voor een 'luttele' 2 euro kon je, weliswaar wat verformfaaid, opnieuw in de wachtrij gaan staan zonder nat pak.
- Voor degenen die deze droogpartij echt tijdverlies vonden, zij konden zich een heuse regencape (lees platic zak met 3 gaten)  aanschaffen alvorens de attracties op te stappen. Uiteraard ook tegen de democratische prijs van 2 euro. Aan u dus de keuze.
- O ja, voor zij die niet op de attracties durven stappen, zij die niet nat willen worden zodat de permenant het nog houdt tot 's avonds, voor hen is er het kanon. Je kan je aan de rand van het parcours stellen en ja voor opnieuw de bescheiden 2 euro kan je van op afstand de mensen natspuiten, plezier gegarandeerd.

Op die manier verteerde ik gisteren een kleine 150 euro voor een dagje kinderplezier...alles in :-)

Een mens zou er wanhopig van worden...



Wat dan wel weer een voordeel was...de treinverbining. Eat that NMBS:

donderdag 9 augustus 2012

Miel's Jacob!







Velen onder ons hebben of kennen het patroontje. Even was het uit roulatie maar nu kunt u het hier opnieuw verkrijgen. Stofje kwam van Artevelde Stoffen op de Vrijdagsmarkt te Gent. Ik wou er aanvankelijk het halterkleedje van madame zsa zsa met maken, maar ja....kiendjes gaan voor hé.

dinsdag 7 augustus 2012

Een cadeautje voor Fabian...



Het stofje haalde ik bij de immer sympa Vermiljoen. Het patroontje kreeg ik van een vriendin die het dan weer daar haalde.

zondag 29 juli 2012

Oefening baart kunst

Enkele maanden geleden had deze madam een fantastisch idee...een sew along. Als autodidact een geschenk uit de virtuele hemel. Ik haalde een patroon uit de knippie, knipte mijn stof en kwam tot de constatatie dat het patroon misschien wat te hoog gegrepen was... Alles vloog dus terug in de naaikast en ik begon opnieuw, met een simpelder patroon. Het resultaat daarvan vind u in mijn rubriek 'zelf gemaakt'.
Een week of twee geleden ordende ik mijn kast en stuitte op mijn oorspronkelijk patroontje. Zo zonde hoe het daar volledig 'verknipt' lag te wachten op iemand die er kon mee omgaan.
Ik raapte al mijn moed samen en verzamelde alles over hemdjes. Hier, hier en hier haalde ik mijne 'kaas'. Bij deze mijn eeuwige dank dames...



Nu enkel de knoopjes nog, maar daarnaar moet ik nog op zoek..Mertens zal me ongetwijfeld wel kunnen helpen!

dinsdag 24 juli 2012

Een naaiatelier in de living

Zoals ik al eens liet weten is dinsdagavond mijn ‘naailesavond’. Maar… het is vakantietijd, dus met andere woorden 8 vrije dinsdagavonden die moeten worden ingevuld.

Ik had me voorgenomen om die uren op dinsdagavond verder te besteden aan de overlock en naaimachine.. , maar ik ken mezelf én het nemen van goede voornemens ..  It just doesn’t work!
Er komt altijd wel iets tussen, er is altijd wel nog iets wat ik éérst moet, enz...
Gelukkig is mijn lieve echtgenoot er ook nog. (Hij kent me ondertussen nog beter dan ik mezelf ken). Zijn voorstel… organiseer een naaiavond bij ons thuis. Op die manier kan je niet anders dan je aan je voornemen houden, zie je je vriendinnen en ben je toch gezellig thuis.

Het is nu niet dat wij een mega living hebben, maar met wat puzzelwerk, een extra tafel en wat goede wil,  kunnen we toch 4 naaisters installeren (machines, tekentafel, strijkhoek en de nodige verfrissingen incluis).
Het begin van een droom??? ach nee, er zijn professionele naaiclubs genoeg, die weten waarmee ze bezig zijn, die kennis en vaardigheden hebben en die vol passie hun vrije avonden opofferen...
Maar het is wel het begin van enkele leuke, gezellige avonden!

woensdag 27 juni 2012

Pennenzakkenrock!

Allee, laat ons zeggen dat ik twee pennenzakjes heb gemaakt voor de juffen...
Maar ik vind dat ik dat goed heb gedaan...I Rock!
En ze werden al ineens overreden...








dinsdag 26 juni 2012

Werchter 2012


Het is weer zover. Werchter. 4 dagen lang muziek, drank, vettig eten, nog vettigere toiletten.. tja.
Ik hoor jullie denken, wat doet een vrouw en haar wederhelft op 36 jarige leeftijd nog op een festival?
Toegegeven, de zondag van het festival vraag ik me dat ook af.

Het begon allemaal 5 jaar geleden. Omwille van het co-ouderschap hadden wij toen een week onze kinderen niet en wel. Gezien wij dus wat tijd te vullen hadden om ons gemis te compenseren (geloof me vrij , het went nooit!!) besloten wij eens onze gedachten te verzetten en een weekend uit de bol te gaan.
Gelukkig hebben wij toevallig familie wonen in de omgeving.  Nog toevalliger was dat gezin op datzelfde moment op reis en mochten wij dus over hun huis beschikken. Met andere woorden, Werchter VIP… Elke avond een warme douche, een goed bed, een zalige rust, een uitgebreid ontbijt in de tuin en we konden er opnieuw tegenaan!

Voor ons was dat een ideale start van de zomer.
Nu, 5 jaar later hebben wij nog een idealere formule gevonden. Op één of andere communiefeest kwamen we in contact met een ander ver familielid. Zij wonen nog iets dichter en beschikken over een megahuis. Elk jaar komen er een 15tal vrienden van hen 4 dagen Bed&Breakfasten (inclusief bier, bbq, snacks en plezier, heel veel plezier). Ook wij zijn daar héél welkom en worden daar superverwend… aja, wij zijn daar de jonge kneusjes (gemiddelde leeftijd ligt tegen de 50, maar geloof me, het is er niet aan te zien en na een hele dag festivallen zijn wij de eersten terug ‘thuis’…wie is er hier oud!

Oja, en het festival zelf…check the line-up…what more can I say!

Nu nog da weer....

maandag 11 juni 2012

Den Blok...

De eerste keer dat ik het over ‘den blok’ sprak zat ik eigenlijk in het derde middelbaar. De jaren ervoor deed ik eigenlijk niet zo heel veel voor school. Mijn ma is een schat van een vrouw maar die heeft ons nooit geforceerd en vertrouwde ons (alléé toch wat de school betrof). In het 3de middelbaar begon de hoeveelheid materiaal die in ons kopke moest zitten toch wat op te lopen, waardoor het nodig was toch op voorhand al eens een boek open te doen.
Ik vind dat dat nu echt zo wordt opgeblazen allemaal.. Mijn zoon is nu 8 jaar en zit in het derde leerjaar. Vorige donderdag kregen we een overzicht van de toetsenweek + een bundel met oefeningen + een hele lijst met websites waar je oefeningen kan downloaden, enz enz  … en op het einde een kort zinnetje… ‘deze oefeningen zijn niet verplicht, maar het is aangeraden ze toch te maken’. Ja, wat doe je dan als goede ouder? Ook al weet je dat de kind de zaken onder knie heeft, toch wil je niet tekortschieten en onderdoen voor de anderen en ga je mee in flow van ‘den blok’.
Onder lichte dwang dus heb ik voor mijn manneken een schema opgemaakt zodat hij alles eens heeft doorgenomen en geoefend en op die manier goed kan starten. Maar het is echt met een dubbel gevoel. Ik vraag me af of al dat ‘geoefen’ niet het omgekeerde effect zal hebben. We zullen zien eind juni..

woensdag 16 mei 2012

Communie...zijde nu pro of contra!

Communiefeesten. Ik kan er mij echt geen gedacht van maken. Morgen staat er weer eentje op het appèl. Het gedoe in de kerk skippen we, ah ja, der is geen plaats genoeg voor alle familieleden. Dus, met andere woorden, de kinderen voeren hun toneeltje op enkel voor de ouders en met een beetje geluk, ook de meter en/of peter. Dus, met andere woorden, ze voeren hun toneeltje op voor de mensen die al wekenlang de voorbereidingen hebben meegemaakt en die de hele voorstelling kunnen meezingen, zeggen, uitbeelden.
Maar, het is leuk voor de kinderen hé, at least, that's what they say..ik denk dat de meeste kinderen het gewoon leuk vinden de cadeautjes in ontvangst te nemen en dan liefst zo ver mogelijk van tante Esmeralda en nonkel Gaston wegblijven. Zo zijn ze op zijn minst zeker geen pijnlijke kaak te hebben de rest van de middag (dankzij de knepen van ons tante) en dat hun gel, die ze toch één keer per jaar in hun haar mogen doen, het minstens houdt tot de avond (wat niet het geval is als nonkel Gaston hen een hoofdprieze geeft...lees, met zijn knokkels op hun hoofdje wrijft als een bezetene).


Ik weet gewoon niet hoe ik er moet tegenover staan. Ik bedoel, ik heb niet het gevoel dat mijn zoon 'gelovig' is. Ik ben dat zeker niet, maar wil hem de keuze laten. Hij is gewoon veel te nuchter in al die dingen. De Sint en Kerstman had hij ook heel snel door. Ok, geloof staat voor veel meer dan dat, maar toch, hij is echt zo éne die het moet zien om het te geloven.
Langs de andere kant, gezien de scholenproblematiek waarmee we hier in onze stad te maken hebben zit hij wel op een katholieke school (jaja ik weet het, zij de werpe de eerste steen...) en ik vond het wel leuk dat hij op jonge leeftijd wist waarom we bij hemelvaart of kerst lekker thuis waren samen (en nee, Rudolf zijn rode neus zit daar voor nikske tussen).


Conclusie: ik ga morgen opgetaloord (=uitgedost) naar een communiefeest, zal teveel eten, voldoende drinken en blij zijn dat ik 's avonds een date heb met mijn beste vriendin om te bekomen van alle familie en onthoofde lammetjes met grenadinevulling.

maandag 14 mei 2012

en het hemdje...


Joepie

Vandaag is het 14 mei!

En ge zijt blij…  waarom?
- Omdat het het begin is van een toch wel korte werkweek.
- Omdat het me gelukt is me in te schrijven voor een nieuw ‘naaijaar’. Vanaf volgend jaar maak ik rokken en pantalons à volonté! Alléé, tenzij er iets tussenkomt .. nietwaar...
- Omdat ik deze week, dankzij de begeleiding van Mamasha een hemdje moet én zal afkrijgen voor mijn kleinste kleine…!

Leve de tutorials, leve de blogs, leve internet!
Doet er mij aan denken dat ik deze keer toch wel wat foto’s ga nemen…als bewijs…dat het toch niet allemaal zever is wat ik hier neerkrabbel...
To be continued...hahahaahaaaa!!!!


Het hemdje voor: opa's hemd
Het hemdje na...






woensdag 25 april 2012

De oplossing voor al uw poetshulpproblemen


Twee jaar geleden kreeg ik voor mijn Moederdag een fantastisch cadeau. Ik kreeg dienstencheques om zo een poetsdienst te kunnen inschakelen, 4u per week. Aanvankelijk verliep alles vlot. We hadden een ervaren madam die echt van aanpakken wist. Enige nadeel was dat ze na enkele weken wel heel veel noten op haar zang kreeg. Zo moest alles eigenlijk al volledig ‘clean’ zijn voor zij ook maar in actie schoot. Wekelijks lag er een briefje klaar met daar op enkele voorstellen of bedenkingen. Op termijn kwam het er bijna op neer dat ik eerst zelf moest kuisen ;-) Maar toch kon ik het niet over mijn hart krijgen om er tegenin te gaan. Poetsvrouw zijn verdient respect. Iemand anders zijn rommel en vuil opkuisen, doe het maar eens hé!!!

Na anderhalf jaar kregen we een andere poetsvrouw. De vorige was enkele maanden out en ze hadden voor vervanging gezorgd. Gezien ik van een proper huis houd vroeg ik haar om enkele uren meer te werken. Zo kon ze de wekelijkse toer doen en elke kamer beurtelings eens grondig aanpakken. Nu, jammer genoeg is haar idee over grondig helemaal anders dan het mijne…maar soit! Wij zijn nog steeds in blijde verwachting van een vervangster die het huis zo proper kan maken alsof het voor haarzelf was…hoe utopisch dat ook mag zijn…

Maar, er is zicht aan het einde van de tunnel. Mijn man is kastenmaker (keukens, dressings, badkamers, enz…) Gisteren bracht hij een boek mee van de bib met als titel: Opgeruimd!. De cover liet ons vermoeden dat het ging over kastindeling enz. Bij nader inzien bleek dat we de titel heel letterlijk dienden te nemen…. Bij het doorbladeren viel mijn oog op dit fameuze kader:

Zeg nu zelf, wie heeft een poetshulp nodig als je twee kadees van 7 en 8 jaar in huis rondlopen hebt!

maandag 23 april 2012

Aangeboren subtiliteit...

Mijn oudste zoon is 8jaar, eigenlijk flink op weg naar de 9. Zoals elke mama ben ik uitermate fier op hem. Het co-ouderschap betekent dat ik hem maar één week op de twee bij me heb en ik probeer er dan ook volop van te genieten. Elke ochtend zitten we samen een dik half uur samen in de wagen en dan bespreken we vanalles en nog wat. Alléé, als er tenminste geen stripverhaal in zijn buurt ligt, want dan mag ik het vergeten!
Dit is nu al jaren een gewoonte en op al die tijd heb ik al ontelbare keren in een deuk gelegen met zijn uitspraken. Toen hij een jaar of vier was begon hij ineens over een tunnel die hij niet kende..En ik steeds maar opnieuw vragen over welke tunnel hij het had...na 10 minuten 'discussiëren zei hij ineens doodserieus, alléé mama, we KENNENDIETUNNELTOCHNIE? En toen had ik hem.

Mijn zoon is echt een lieve jongen. Pas op, het is en blijft een ventje. Maar naast het stoere en soms wel macho kindergedrag is hij zeer zorgzaam en hij zal toch willen vermijden iemand te kwetsen.
Laatst had ik wat extra tijd 's morgens en besloot ik verloren brood te maken voor de klein mannen. Op zich stelt dat niet veel voor, maar het is uitzonderlijk dat we tijdens de week tijd hebben voor een uitgebreid ontbijt en hij apprecieerde het enorm. Alleen, ik zag onmiddellijk dat hij er niet verzot op was. Toen zei hij: "mama, het is heel lief van je, maar je moet dit niet meer doen jong. Je hebt al zo weinig tijd en we zijn al blij met onze lekkere boterham 's morgens"... Super toch hoe hij me wou 'sparen'

En blijkbaar ligt dit echt in zijn aard. Enkele weken geleden had ik met veel gedoe een effen t-shirt van hem gepimped met flockfolie die ik hier kocht. Ik had er een cool doodshoofd op geflocked. Ter info, bij de eerste poging stond het doodshoofd op mijn witte doek, ipv op de t-shirt. Lees dus heel goed de gebruiksaanwijzing en denk niet dat je alles zo goed weet...
Soit, ik was overtuigd dat ik hem daar een groot plezier had mee gedaan.
Na enkele weken vroeg ik hem of hij het t-shirt wou aandoen. Hij was niet enthousiast en toen ik vroeg of hij het niet cool vond antwoordde hij: "tuurlijk wel, maar ik vind het zo een mooi t-shirt dat ik bang ben om het te dragen, het zou kunnen verslijten"...

En gij nu!



woensdag 18 april 2012

Vintage, You Gotta Love It!

Wat zijn nu de dingen waarvan een vrouw happy wordt? Ok, ik geef toe er zijn er veel, ik word ook van veel dingen blij. Maar, zoals veel vrouwen kan ik echt content zijn met een nieuw kleedje of het perfecte paar schoenen. Voor al degenen die me nu al saai en cliché vinden…tja. Ik weet ook wel dat er nog andere dingen in het leven zijn maar een mens moet nu eenmaal meer beginnen genieten van de simpele dingen vind ik!

Ik ben zo iemand die echt draag wat ze leuk vindt. Is het de trend van het moment, tof, zo niet, temp pis. Mijn kledingkeuze ’s morgens hangt echt van veel dingen af.  Mijn humeur, mijn vervoersmiddel naar het werk, de tijd die ik heb om me klaar te maken (geloof me, met drie kinderen is da soms azo wa krap…), al dan niet onthaarde benen (komaan, je hebt toch zelf ook van die momenten zeker?)
Op 36 jarige leeftijd weet ik ondertussen waar ik mee sta en wat ik echt gewoon in de rekken moet laten hangen. Dat helpt al om een eerste selectie te maken als je op zoek bent naar iets. Ik stel vast dat ik vooral vaak rondkijk op straat, in magazines, op het net, en soms zelfs in films, naar wat mensen dragen. Met een full-time job en full-time gezin is er niet zoveel tijd om te shoppen dus gebruik ik mijn middagpauze vaak om te bestellen op het net. En geloof me mensen, met een beetje geduld, met een beetje vertrouwen en een beetje zelfkennis is het internet echt een walhalla.
Ik vind het gewoon zalig om te zoeken, te bestellen en dan ongeduldig kan wachten op mijn pakjes…
Momenteel werk ik aan een kleedje, en ben dus op zoek gegaan naar een bijpassend paar vintagelaarzen, haja, dankzij dit fantastisch lenteweer blijven de sandalen nog even in de kast.
Ik ben dan ook fier te kunnen melden dat ik een nieuwe, wat zeg ik, twee nieuwe aanwinsten hier heb gevonden





Ok, toegegeven, ze lijken goed op elkaar, maar ik kon niet kiezen en ik vind de bovenste wat eleganter, hé hé hé?

Om mijn schuldgevoel wat te temperen kocht ik ook hier een paar nieuwe regenlaarsjes voor de kleinste van mijn bendeke