maandag 23 april 2012

Aangeboren subtiliteit...

Mijn oudste zoon is 8jaar, eigenlijk flink op weg naar de 9. Zoals elke mama ben ik uitermate fier op hem. Het co-ouderschap betekent dat ik hem maar één week op de twee bij me heb en ik probeer er dan ook volop van te genieten. Elke ochtend zitten we samen een dik half uur samen in de wagen en dan bespreken we vanalles en nog wat. Alléé, als er tenminste geen stripverhaal in zijn buurt ligt, want dan mag ik het vergeten!
Dit is nu al jaren een gewoonte en op al die tijd heb ik al ontelbare keren in een deuk gelegen met zijn uitspraken. Toen hij een jaar of vier was begon hij ineens over een tunnel die hij niet kende..En ik steeds maar opnieuw vragen over welke tunnel hij het had...na 10 minuten 'discussiëren zei hij ineens doodserieus, alléé mama, we KENNENDIETUNNELTOCHNIE? En toen had ik hem.

Mijn zoon is echt een lieve jongen. Pas op, het is en blijft een ventje. Maar naast het stoere en soms wel macho kindergedrag is hij zeer zorgzaam en hij zal toch willen vermijden iemand te kwetsen.
Laatst had ik wat extra tijd 's morgens en besloot ik verloren brood te maken voor de klein mannen. Op zich stelt dat niet veel voor, maar het is uitzonderlijk dat we tijdens de week tijd hebben voor een uitgebreid ontbijt en hij apprecieerde het enorm. Alleen, ik zag onmiddellijk dat hij er niet verzot op was. Toen zei hij: "mama, het is heel lief van je, maar je moet dit niet meer doen jong. Je hebt al zo weinig tijd en we zijn al blij met onze lekkere boterham 's morgens"... Super toch hoe hij me wou 'sparen'

En blijkbaar ligt dit echt in zijn aard. Enkele weken geleden had ik met veel gedoe een effen t-shirt van hem gepimped met flockfolie die ik hier kocht. Ik had er een cool doodshoofd op geflocked. Ter info, bij de eerste poging stond het doodshoofd op mijn witte doek, ipv op de t-shirt. Lees dus heel goed de gebruiksaanwijzing en denk niet dat je alles zo goed weet...
Soit, ik was overtuigd dat ik hem daar een groot plezier had mee gedaan.
Na enkele weken vroeg ik hem of hij het t-shirt wou aandoen. Hij was niet enthousiast en toen ik vroeg of hij het niet cool vond antwoordde hij: "tuurlijk wel, maar ik vind het zo een mooi t-shirt dat ik bang ben om het te dragen, het zou kunnen verslijten"...

En gij nu!



Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen