zondag 17 februari 2013

Romantiek...het zit in de genen

9 jaar is hij en stapelverliefd op de dochter van mijn collega...Het begon allemaal met het versieren van de kerstboom vorig jaar...In één van mijn vorige berichten kan je dat verhaaltje lezen. Ondertussen verstreken er al enkele weken en er gaat geen dag voorbij zonder dat ik haar naam hoor vallen. 'Ik heb van Marie gedroomd, ik zit aan Marie te denken, wat zou Marie aan het doen zijn?' enz enz... Of de liefde wederzijds is, dat wisten we niet. Marie hadden we sinds begin december niet meer teruggezien en het is nu ook niet zo dat we wekelijks op stap gaan samen. Maar, Valentijn stond voor de deur, een uitgelezen moment om nu eindelijk te zeggen tegen zijn muze wat hij voor haar voelt. Twee dagen werkte hij aan een kort briefje, op zijn laptop, zoals dat tegenwoordig hoort. Eens tevreden over het resultaat, schreef hij de woorden in zijn mooiste handschrift één voor één over. Ik mocht de inhoud eens nalezen en zelfs ik werd er verliefd op...een kleine quote 'ik gebruik geen punten in mijn brief, omdat mijn liefde voor jou nooit eindigt....' schoon hé!
Mama zorgde voor een mooie envelop en op 13 februari reden we naar haar huis om de envelop, als een dief in de nacht te posten...Ondertussen werkt zij aan een briefje terug (vernam ik uit betrouwbare bron) en zit hij nu elke dag te wachten op het verlossende antwoord...hoe schoon kan die verliefdheid toch zijn...
















Voor mijn eigen liefde van mijn leven ging ik enkele weken geleden al aan de slag. Ik was al lang van plan een hemd te maken voor hem. Gebrek aan zelfvertrouwen, een goed patroon, enkele motiverende woorden, tijd (lees: allemaal uitvluchten)... zorgden ervoor ik er maar niet aan begon, tot ik haar leerde kennen! Een super toffe madam die me op weg zette, en hoe. Ik vond al een tijdje geleden dit Burda patroon. Ik vond de gecentreerde vorm wel mooi, maar de kraag vond ik meer iets voor een zonnebank gebruinde man, met veel borsthaar en enkele gouden kettingen op zijn tapijt...maw bweikes (ja kweet, smaken verschillen). Ik maakte een eerste testversie (inc mottige kraag), spelde af waar ik het wat smaller wou en ging bij Astrid-Fia op bezoek. Wat een schat, ik kreeg antwoord op al mijn vragen, het patroon werd aangepast en 'I was on my way'. De man was ondertussen zelf een stofje gaan kiezen bij Artevelde..ge ziet, alles had hij er voor over... Het enige wat ik achteraf nog heb veranderd was de kraag zelf... ik zie liefst een kraag met staander en dank zij deze tip kon ik dat makkelijk aanpassen.





4 opmerkingen:

  1. Om te smelten die liefde van je zoon....zal met jullie meeduimen dat er een mooi antwoord terugkomt!

    En wauw, wat een mooi shirt!!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Jawadde, ik sta gewoon paf! Een hemdje voor de man, dat zou ik ook wel willen kunnen...
    Super geslaagd!
    an

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hier ook prille valentijnervaringen beleefd! Schattig hé!
    En dat herenhemd... waaw! Echt heel geslaagd. Dat was het doorzetten waard.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Schattig... Ik word daar altijd een beetje nerveus van als mijn dochter verkondigt dat ze verliefd is (ze is pas vier en een half). Het is nochtans allemaal zo onschuldig hé.

    BeantwoordenVerwijderen