donderdag 14 maart 2013

Thank you miss D.!


De kleinste Kotkedei gaat nu al bijna 6 weken naar de kleuterschool, met vallen en opstaan weliswaar. T'is te zeggen de ene dag met volle overtuiging, de volgende dag met de overtuiging dat hij NIET NAAR DE JUF gaat... Ik moet zeggen, als hij niet wil, dan breekt m'n hart wel een beetje.. de tranen blijven gelukkig achterwege, maar die alleszeggende blik, die blik van mama,  wat doe je me nu aan, mama hoe kun je mij hier achterlaten tussen al die snotterende luide mini mensjens, mama waarom kan ik niet mee met jou naar het werk, … en mama druipt dan steevast met een klein hartje af…naar de auto, naar het werk, naar de stress, naar de eeuwig terugkerende vraag, met wat ben ik eigenlijk bezig….
…..en dan is er miss D, de ‘opvangjuf’ van de school. Ze is er steevast als eerste en blijft als laatste om zorg te dragen voor ons klein mannen, om ze te troosten maar ook te harden, om ze te soigneren, maar ze ook leert zelf hun boontjes te doppen, om ze te troosten, te knuffelen, te….
Als bij toeval vernam ik dat het vandaag haar verjaardag is, op dezelfde dag als die van mij. Dus besloot ik snel nog een leuk cadeautje vanonder de machien te toveren…
 
en mini-Kotkedei? Die ging zo fier als een gieter de kleuterklas binnen, gesterkt door zijn cadeautje, met mama in zijn kielzog…fier op haar zoon én cadeautje.

4 opmerkingen:

  1. En terecht, dat fier zijn! Schoon combinatie. Groetjes

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Super lief! Echt!
    En gelukkige verjaardag.

    BeantwoordenVerwijderen