woensdag 15 mei 2013

Er was eens...

Een creatieve vriendin van me. Een schatteke pur sang, een mama in hart en nieren, een zachtaardige madam, een lieve, een mooie, een .... superlatieven te over... . Op een dag kreeg ik van haar een tekening vooor m'n verjaardag. Ik was er op slag verliefd op...echt.



Het is een heel bescheiden madam, maar beladen met zoveel talenten. En eindelijk heeft ze haar eigen etsy shopje..eindelijk. Ik ben er superverliefd op. Ze zijn origineel, eigentijds en vooral met veel liefde gemaakt. Waar was ze bij de geboorte van mijn kinderen, mijn huwelijk...de kaartjes, ik zie ze zo voor me. Schattekes, ik ben niet de madam die veel reclame zal maken, mij voor haar...wel ja...men zegge het voort...Titine...you rock!
http://www.etsy.com/people/tinedegroote?ref=pr_profile

dinsdag 14 mei 2013

Nina’s Polkadot Dress

De communie- en lentefeesten vliegen ons rond de oren. Typisch aan deze feesten is dat je niet veel inspiratie moet hebben als het op cadeautjes aankomt. De meesten vragen een ‘centje in een envelopje’ om er dan iets moois met te kopen. Waar ze vroeger de fietswinkel gingen onveilig maken, lopen ze nu naar de erkende Iphone, GSM of laptopverdeler. Tijden veranderen zeggen ze dan hé.

Ik ben iemand die graag wel iets ‘tastbaarders’ als cadeau geeft. Mijn man zijn nichtje was mijn ‘slachtoffer’. Ik checkte even bij de mama zodat ik toch een beetje een richting had wat haar smaak is. Ik kreeg spontaan een foto van haar favoriete kleedje… wat héél handig was. Aan mij dus om op zoek te gaan naar een patroon en stofje. Het patroon vond ik snel bij Burda. Het stofje was een ander paar mouwen. Ik zocht eerder een batist katoentje, maar in blauw/witte polkadot was dit niet evident. Ik vond uiteindelijk een zacht katoentje bij Artevelde stoffen en ging aan de slag. Gezien ik net hiervoor een ander hemdkleedje had gemaakt ging het allemaal wel vrij vlot. Oefening baart kunst zeggen ze dan. In ieder geval ben ik blij dat het klaar is. Hoewel de zomertemperaturen nog niet voor direct zijn wil ik snel beginnen aan enkele leuke hemdjes en zomerspullen voor de kinderen. Offwe go.








dinsdag 7 mei 2013

Kinders


Streng zijn, het zit me niet direct in de genen… Maar toch, soms is het nodig eens de touwtjes wat strakker aan te spannen, mijn stemtimbre wat aan te passen, mijn rechterwenkbrauw op te trekken (met mijn linker lukt dat niet, en het feit dat ik daar nu aan denkt zorgt ervoor dat ik héle rare bekken aan het trekken ben).
Het is al enkele dagen dat de kleinste man het onmiddellijk op het ‘trunten’ en ‘neuten’ zet als hij zijn zin niet krijgt, of gewoonweg als hij iets wil. Laat dat nu net iets zijn waarvan ik het op mijn heupen krijg. Ik weet het, het is een klein kind, die zijn nu eenmaal zo, maar ik probeer hem er toch op te wijzen dat hij daardoor niet méér zal bereiken… (probeer dat maar eens uit te leggen, tegen een bijna 3 jarige…nie evident zulle!)
Deze ochtend was het weer van dat.
Hij: ‘Nie naar sjool, bij mama bjijfe’… ikke: ‘Mama moet werken schat’…hij: ‘papa bjijfe’… ikke:’papa moet ook werken’…hij: améé (oma) gaan ….enz enz…
Dus ikke mijn strenge versie bovengehaald, wenkbrauw in de lucht en geen lieve mama stem..…
Na zeker 5 minuten begon hij héél zachtjes te snikken..bijna onhoorbaar. Ik vroeg hem wat er was… hij: mama nie boos zijn, snif…
Mijn hart brak én mijn strenge ik is weer verdrongen....

It goes a little something like this:
 

zondag 5 mei 2013

Een dagje ontspanning

Gisteren was zo een dag waar je duizend én een dingen van plan bent om te doen, maar waarbij een zieke peuter jammer genoeg roet in het eten gooit... Ik heb het dan maar over een andere boeg gegooid en terwijl mijn patatje lag uit te zieken in de zetel met enkele Plopfilmpjes haalde ik de naaimachine boven. Ik maakte eerst een nieuwe pyama voor mijn kleine man, daar had hij dringend nood aan.

Ik nam een maatje 98, maar dit bleek uiteindelijk toch nog iets te groot te zijn (grmbldam). Deze pyama vliegt dus in de kast tot het najaar... ik moet dus dringend een maatje 92 maken. Gelukkig heb ik nog restjes waar een zomerpyama nog moet uit kunnen...


Donderdag was het de juf haar verjaardag. Juf Tina is een héél lieve juf en zij verdient toch wel een klein cadeautje. En wat is er makkelijker en mooier dan een broodmandje.


En ik maakte er ineens een bandwerkje van. Met Moederdag in het vooruitzicht maakte ik een gelijkaardig mandje voor mijn zoon zijn stiefmama:


En ééntje voor mijn stiefzoon zijn mama:

Voila, en nu in bad en ons schoon kostuum aan, want er staat een communiefeest op de agenda deze middag. Zonnepet, zonnebril én zonnecréme in de aanslag, ah ja...zo een zon!!!

vrijdag 3 mei 2013

Eindelijk, t'is af..de hemdjurk.



Het zat al lang in mijn koppeke om eens een hemdjurk te maken. Tot nu toe was ik, zoals zovelen, verknocht aan de burda 7828. Deze ongelofelijkeduidelijke tutorial zorgde ervoor dat ik als beginnende naaister al gauw enkele van deze jurkjes in mijn kast hangen had (raar einde van mijn zin, maar kan momenteel niet op iets anders komen). Maar, ik zie nu ook al mijn buurvrouw in deze kleedjes rondhuppelen ergo vond ik het eens tijd voor iets ander. Ik haalde het patroon uit de Knippie februari 2013 (jurk 19). Het stofje haalde ik bij Artevelde stoffen. Ik maakte een versie met korte mouwen, die ik voorzag van een frons, gebaseerd op deze fijne tuto. De lussen waar de riem in moet liet ik achterwege, ik vloek daar altijd op en draag gewoon een riem ter hoogte van mijn taille, en dat blijft wel zitten….tenzij ik wat te veel heb gegeten, dan moet hij wat lager ...  Uiteindelijk ben ik er content mee, maar het is niet mijn favoriete naaiwerk.

Het eerste nadeel van deze kleedjes is het véle werk dat  je er moet insteken. Azo een tricot zit op één twee drie in elkaar, maar zo een katoenen hemdjurk, das een ander paar mouwen. Het tweede nadeel, maar das eerder persoonlijk, is dat ik er zo lang mee in mijn handen zit zodat ik het eigenlijk een wat moet weghangen, omdat ik er wat moe op gekeken ben. Kweet, das misschien een rare kronkel in mijn hersenpan… maar héhé, hebben we dat niet allemaal, een rare kronkel. Mijn mama gaf me de tip om tussendoor iets anders, klein, leuk en snel klaar te maken, iets wat snel resultaat geeft.. . Misschien moet ik haar advies eens ter harte nemen.

In ieder geval, ik maak dit weekend een pyamaatje voor de kleinste mini-me, das ook snel klaar…hoop ik