dinsdag 7 mei 2013

Kinders


Streng zijn, het zit me niet direct in de genen… Maar toch, soms is het nodig eens de touwtjes wat strakker aan te spannen, mijn stemtimbre wat aan te passen, mijn rechterwenkbrauw op te trekken (met mijn linker lukt dat niet, en het feit dat ik daar nu aan denkt zorgt ervoor dat ik héle rare bekken aan het trekken ben).
Het is al enkele dagen dat de kleinste man het onmiddellijk op het ‘trunten’ en ‘neuten’ zet als hij zijn zin niet krijgt, of gewoonweg als hij iets wil. Laat dat nu net iets zijn waarvan ik het op mijn heupen krijg. Ik weet het, het is een klein kind, die zijn nu eenmaal zo, maar ik probeer hem er toch op te wijzen dat hij daardoor niet méér zal bereiken… (probeer dat maar eens uit te leggen, tegen een bijna 3 jarige…nie evident zulle!)
Deze ochtend was het weer van dat.
Hij: ‘Nie naar sjool, bij mama bjijfe’… ikke: ‘Mama moet werken schat’…hij: ‘papa bjijfe’… ikke:’papa moet ook werken’…hij: améé (oma) gaan ….enz enz…
Dus ikke mijn strenge versie bovengehaald, wenkbrauw in de lucht en geen lieve mama stem..…
Na zeker 5 minuten begon hij héél zachtjes te snikken..bijna onhoorbaar. Ik vroeg hem wat er was… hij: mama nie boos zijn, snif…
Mijn hart brak én mijn strenge ik is weer verdrongen....

It goes a little something like this:
 

6 opmerkingen:

  1. Dat ken ik hier ook! ;)
    Ik krijg het ook op mijn zenuwen als hij voor het minste gaat 'trunten'.
    Die fase gaat gelukkig ook wel weer voorbij.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Maar zijn oogskens naar me....ken je puss in boots...kopie..echt!

      Verwijderen
  2. Ocharme :-) En nu heb ik hier ook al gezichten zitten trekken om te zien in welke richting mijn wenkbrauwen gaan...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het is volgens mij goed tegen fronsrimpels :-)

      Verwijderen
  3. Haha, ja aan de puss in boots blik valt niet te weerstaan...

    BeantwoordenVerwijderen