zaterdag 29 juni 2013

Voor mama... en zoon..

Mijn kast puilt uit met tricootjes die ik eens kocht om algauw eens een Burda 7828 van te maken. Ik hou van dat patroontje. Het is simpel, snel klaar en het is een modelleke waar ik me goed in voel.
Alleen, dat snel klaar, dat is niet echt een garantie om er aan te beginnen. Er is altijd wel iets wat er tussenkomt. Cadeautjes voor de klasgenootjes, de juffen, een trouwfeest. En dat gaat zo maar door. Maar nu had ik wel eens nood aan een nieuw exemplaartje, dus maakte ik tijd voor mezelf, né
Ik vond dit jeanstricootje bij Artevelde in Gent. Ik neem meestal effen tricot omdat dat makkelijker combineert, alhoewel ik er nog wel hebben liggen met een bloemetje en een bolleke ook.. maar das voor later... :-)

 ik liet dit keer de mouwtjes weg...
 
  met een bruin oranje stiksel lijkt het precies echt...
 
   en van de restjes maakte ik dit super leuke broekje voor de kleinste
 
   patroontje is het limebroekje uit Ottobre 03/2010, maar met een twist...

dinsdag 25 juni 2013

Voor de juffen

Ja, weinig origineel, maar was vooral op vraag van de klein mannen, dit jaar opnieuw pennenzakken. De oudste kotkedei had niet zo een goeie band met de juf. Ze 'zocht' hem. Het was toevallig altijd zijn naam die werd getrokken, het was toevallig altijd zijn bureautje die ze controleerde, enz... enz...
De middenste kotkedei is zo een danig gemakkelijke, dat het voor hem allemaal goed is. De allerkleinste...die heeft eigenlijk nog niks te zeggen..
Dus dan kies ik voor bandwerk. Voordeel is dat je bij de derde pennenzak, het kleinood blindelings kunt maken. De pennenzak van OOn is een dankbaar patroontje. Snel klaar, praktisch, mooi en op te vullen met lekkers. Ik hoop dat de juffen er geniet van gaan hebben.

zondag 16 juni 2013

Walk the dinosaur...

T'idee was...steek ne keer algauw een pyamaake samen voor de kleinste... en dan, dan stel je vast dat het één van die dagen is...een van die dagen dat je ineens een overlock hebt die niet wil werken met het rode garen, maar vlotjes haar ding doet met het witte of zwarte garen.... Dat ze uit protest, omdat je haar na 7 keer herdraden en herinstellen doorhebt, haar lamp laat springen... Dat ze je het bloed van onder de nagels laat krijgen, waardoor je uiteindelijk zou plooien en haar in de kast wegzet waar ze dan lekker relax haar zaterdagmiddag kan doorbrengen... maar ik ben nu eenmaal van Gent. En Gentenaars plooien niet..alléé meestal niet... Een hele middag heb ik er aan gewerkt..om gewoon een tricot t-shirtje en shortje in elkaar te flansen... Maar ik ken mezelf, als ik opgeef, dan duurt het weken eer ik weer de 'draad' opneem, dus ik gaf niet op.
Uiteindelijk lukte het me om een pyamaake tevoorschijn te toveren...

Dank zij de tips van haar lukte het v-halsje perfect. Ik was o zo content toen het klaar was en wou het dan ook ineens passen bij de kleine man...
Reactie: nee mama, nie andoen...nie mooi....en dan, dan ben ik geplooid en ben ik een aperitief gaan drinken bij mijn mama...

Patroon: Ottobre 03/2012 Robots & Ottobre 03/2010 lime
stofje: stoffenkamer

donderdag 13 juni 2013

Appeltje hier, appeltje daar...

Het einde van het schooljaar nadert met rasse schreden en het is niet spijtig. Ze hebben het gehad, mijn spruiten. De oudste is nog volop aan het toetsen, de kleinste komt pompaf thuis met een humeur beneden peil. Tijd voor ontspanning me dunkt!
Het einde van het schooljaar betekent het begin van twee maanden vakantie, een reisje naar het (hopelijk) warme zuiden, pretparken, zwembaden, feestjes. Hoe kan je daar niet naar uitkijken.
Midden de zomer wordt mijn kleinste man 3 jaar. How time flies, niet waar. Net zoals voor de andere twee kastaars haalde ik de naaimachine boven voor de klastraktatie. Iedereen krijg van Miel een gezonde appel, in een jasje.
Ik vond dit op de blog van Hilde@home en ik vond ze super. Hilde was zo lief er een duidelijk tuto voor te maken. Dank u Hilde!
19 klasgenootjes inclusief de juf krijgen dit op het einde van het schooljaar dus cadeau.


Run Kotkedei Run

Zoals jullie weten probeer ik een keer of drie mijn lunchbreak sportief door te brengen. Dat lukt vrij aardig, al moet ik zeggen dat ik in mei maar weinig de lopertjes heb aangetrokken. Het prachtige regenweer en zalige rukwinden zorgden ervoor dat ik liever mijn bokes op mijn bureau opat en af en toe eens keek naar mijn loopschoenen…maar daar bleef het ook bij…

Maar, ik ben dus sinds een week of twee weer in gang geschoten. Alleen ben ik iemand die altijd een doel moet hebben om naartoe te werken. Niet dat ik een wedstrijdenmadam ben, verre van, maar ik kan niet enkel gaan lopen om mijn conditie op peil te houden. Ervaring leert me dat ik dan afhaak. Dus besloot ik eens een georganiseerde loopwedstrijd te proberen. In mei liep ik al met een groepje fellowlopers het Ekiden in Evergem. Daar liep ik mijn 5 km op 28,17 min. Voor mij een echte prestatie want ik kwam nooit onder de 30 minuten… Bewijsmateriaal vinden jullie hier…wij waren het team ZOEF en ik was de derde loper J.
Vorige week kreeg ik dit bericht in mijn mailbox. 10 kilometer door hartje Brugge… Enthousiast over de locatie heb ik me onmiddellijk ingeschreven… alléén ik geraak momenteel niet verder dan 6 à 7 km… gelukkig heb ik nog enkele maanden de tijd om te trainen…en anders vraag ik mijn echtgenoot me midden de loop op te pikken met een paardenkoets en Brugge op die manier te gaan bezichtigen hé… Iemand zin om mee te doen?

woensdag 5 juni 2013

Ja kweet, al 1000 keer gezien maar toch nog een Apple

Binnenkort staat er een trouwfeest op de agenda. Een leuk tuinfeest (hopelijk bij zomerse temperaturen) waar we vanaf het middaguur al welkom zijn om te genieten van leuk gezelschap, eten en drinken. Dit op 22 juni, hoe goed kun je je zomer inzetten! Ikzelf vond bij toeval een leuk linnen zwart stijlvol kleedje. Nog een paar elegante sandaaltjes en we zijn vertrokken. De hubbie zweert bij jeans, sneakers en café costume jasje. De oudste twee moeten we nog in het nief steken (shoppen till we droppen), maar de kleinste trekt sowieso dit Apple hemdje aan! Willen of nie..


It's ooh so quiet...Nature calling


Zondag was een zalige dag.
Mijn man is een fanatiek koerser dus die was de piste in met zijn maten. De twee oudsten kadéés waren bij hun respectievelijke andere ouder dus bleef ik alleen over met onze kabouter. En een kabouter die hoort af en toe eens thuis in het bos. Een heus Zoniënwoud ligt hier niet onmiddellijk om de hoek, jammer genoeg. Maar Gent beschikt wel over enkele groene pareltjes waar het héérlijk vertoeven is. Check dit anders eens http://www.gent.be/eCache/THE/2/085.html  
Toegegeven, het was al een hele tijd geleden, maar mijn favoriete natuurwandeling (dichtbij) doe ik het liefst in de Bourgoyen. Zo gezegd, zo gedaan. Gezien onze kabouter al wat steviger op de benen staat nam ik de plooibuggy mee…een erfeniske die al enkele jaren dienst doet.
De Bourgoyen, das een zalige plaats voor natuurliefhebbers. Je ziet er vaak wandelaars, lopers of fietsers maar je ziet er sowieso de ‘Bird Lovers’. Deze mensen vindt je daar vaak, genietend dan van de rust en stilte, tussen het lis, met een verrekijker in de aanslag.. Uiteraard probeer ik deze mensen niet te veel te storen en wandel ik, normaal gezien, in stilte voorbij.
Deze zondag was het net iets anders, de plooibuggy beschikt over 4 mottige hardplastieken wielen die kraken over elke steentje die we tegenkomen op ons pad ( en op een dolomieten pad liggen er zo wel wat)… Bij elke stap die ik nam hoorde je de kikkers het water induiken, zag je de vogels wegvliegen en voelde je de blikken in je rug van de Bird Lovers…bij deze, mijn oprechte excuses, nooit ga ik nog wandelen met de plooibuggy.  
Desalniettemin kon ik nog enkele leuke kiekjes nemen, dat waren de momenten dat de kabouter zin had om te stappen en ik de buggy even kon dragen…
Als ge goed kijkt zie je een reiger...die kon wat lawaai hebben :-)