woensdag 5 juni 2013

It's ooh so quiet...Nature calling


Zondag was een zalige dag.
Mijn man is een fanatiek koerser dus die was de piste in met zijn maten. De twee oudsten kadéés waren bij hun respectievelijke andere ouder dus bleef ik alleen over met onze kabouter. En een kabouter die hoort af en toe eens thuis in het bos. Een heus Zoniënwoud ligt hier niet onmiddellijk om de hoek, jammer genoeg. Maar Gent beschikt wel over enkele groene pareltjes waar het héérlijk vertoeven is. Check dit anders eens http://www.gent.be/eCache/THE/2/085.html  
Toegegeven, het was al een hele tijd geleden, maar mijn favoriete natuurwandeling (dichtbij) doe ik het liefst in de Bourgoyen. Zo gezegd, zo gedaan. Gezien onze kabouter al wat steviger op de benen staat nam ik de plooibuggy mee…een erfeniske die al enkele jaren dienst doet.
De Bourgoyen, das een zalige plaats voor natuurliefhebbers. Je ziet er vaak wandelaars, lopers of fietsers maar je ziet er sowieso de ‘Bird Lovers’. Deze mensen vindt je daar vaak, genietend dan van de rust en stilte, tussen het lis, met een verrekijker in de aanslag.. Uiteraard probeer ik deze mensen niet te veel te storen en wandel ik, normaal gezien, in stilte voorbij.
Deze zondag was het net iets anders, de plooibuggy beschikt over 4 mottige hardplastieken wielen die kraken over elke steentje die we tegenkomen op ons pad ( en op een dolomieten pad liggen er zo wel wat)… Bij elke stap die ik nam hoorde je de kikkers het water induiken, zag je de vogels wegvliegen en voelde je de blikken in je rug van de Bird Lovers…bij deze, mijn oprechte excuses, nooit ga ik nog wandelen met de plooibuggy.  
Desalniettemin kon ik nog enkele leuke kiekjes nemen, dat waren de momenten dat de kabouter zin had om te stappen en ik de buggy even kon dragen…
Als ge goed kijkt zie je een reiger...die kon wat lawaai hebben :-)



 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen