maandag 18 november 2013

Herfstnaaimoeheid of gewoon luiheid

Ik ben een echte ochtendmens. Om 6u spring ik gezwind uit mijn bed, zorg ervoor dat iedereen op tijd, verfrist, gevoed en deftig kan aanzetten om respectievelijk te gaan werken of naar school te gaan. Tussen 6u en 7u ben ik nog helemaal alleen ...samen met een lekkere kop koffie ga ik de stapel boterhammen, fruit en koekjes tegemoet. Eens de boekentassen allemaal netjes op een rij staan vlei ik me neder voor een mini-ontbijtje en geniet ik van de laatste 5 minuten stilte voor de storm. Das mijn lijstjesmoment, ellenlange lijstjes die ik maak in mijn hoofd. Grotendeels de TODO lijst van de dag. Kinderen wegbrengen, werken, boodschappen tijdens de middagpauze (aparte lijst), werken, kinderen ophalen, avondeten maken, opruimen, knuffel van de kleinste wassen, kindjes in bad, nog een strijkje, the works... Probleem is dat ik tegen 15u al wat minder energie voor de dag kan brengen, waardoor mijn middag en avond wat moeilijker verlopen..naar mijn gevoel toch.
Elke dag opnieuw staat 'een beetje naaien' op mijn lijstje...jammer genoeg helemaal onderaan de lijst, met als resultaat dat ik tegen dan vaak uitgeput neerval in mijn zetel en er niet meer uit geraak. Ik moet mezelf niets wijsmaken...herfstnaaimoeheid is de propere term voor zetelluiheid. Ik plak er gewoon in... en het ergste van al...in die zetel maak ik dan nieuwe lijstjes, lijstjes met alle naaiprojectjes die ik deze week z├ęker ga afwerken... tegen beter weten in.

Mijn lijstje van vorige week:
Pyama
Wikkeljurkje
Hemd
voorbereiden eindejaarscadeautjes.

Resultaat van vorige week:
Den pyama...en 't ergste van al...deze is eigenlijk klaar op een uur of twee...tekenen, knippen en naaien inc.

vrijdag 8 november 2013

#proud

De oudste Kotkedei heeft een heel levendige fantasie. Al altijd gehad. Als kleine uk speelde hij liefste met electriciteitskabels.. De hele living lag vol met kabels, en over elke kabel was nagedacht. O wee als ik die begon op te ruimen. Het ging zelfs zover dat hij aan Sinterklaas verdeelstekkers vroeg. Gelukkig was hij clever genoeg om nooit de stekkers in te steken. De kabelfase is gelukkig achter de rug.  Deze is enkele jaren geleden naadloos overgegaan naar de Bionicle fase. Lelijke, stoere 'robots', met wapens, vieze koppen en vooral veel kleine onderdelen.
Ik durf niet samen te tellen hoeveel eurootjes er daar op zijn kamer staan...maar als ik dan zie hoeveel uren hij daarmee speelt, dan was het de 'investering' wel waard.
Sinds kort maakt hij zelfs kortfilmpjes met zijn eigen creaties, met ingesproken stemmetjes en al :-)
Ik vind dat fantastisch.
Eerder deze week vond ik deze tekeningen in zijn boekentas. Geweldig die kerel van me.