donderdag 31 juli 2014

Perelere

Iedereen herkent het, de zoveelste keer dat je met je blote voeten rondloopt (wat ik meestal doe) en net op dat verloren speldje stapt. Een venijnige prik die je doet vloeken en jezelf doet voornemen dat je nu echt eens een deftig speldenkussen moet maken. En toch komt er steeds iets tussen waardoor je voetjes ondertussen verder worden doorzeefd door die kleine venijnige dingetjes. 

En dan is er je mama, die zelf heel creatief is (later meer hierover) en op een dag een supermooi speldenkussentje voor jou ineen flanst. Gewoon uit het niets, alsof ze het aanvoelt dat ik dat nu echt nodig had zie.

Dat ik haar graag zie, dat weet ze, dat ik (en vooral mijn voetjes) haar dankbaar zijn, dat weet ze nu..



dinsdag 29 juli 2014

Een nief pyjama

Dit zalige tricootje koos hij zelf, bij een bezoekje aan de Stoffenkamer. Ik besloot het niet te lang in de kast te laten liggen en er een zalige pyjama van te maken. Begrijp met niet verkeerd, ik vind deze stof meer dan pyjama waardig...maar hij wil het nu enkel maar aandoen om 's avonds lekker comfy in zetel te kruipen met zijn doedoe en het laatste flesje melk... En ik wil hem nog zo lang mogelijk klein houden, dus ga ik er in mee.
Het patroon is een samenstelling van twee Ottobre patroontjes. Het truitje is de Raide uit Ottobre 06/2012, het broekje is de Ulltimate Casual uit de Ottobre 04/2013, maar dan zonder zakjes (die hebben nie echt een meerwaarde in een pyjama broek).

Jump in the Suit...ofte Jumpsuit

Mijn metekindje vertrekt binnenkort voor een maand naar haar mama's thuisland. Ik wou nog snel iets maken voor dat kleine lieverdje. Iets waarmee ze comfortabel maar hip het vliegtuig op kon. Ik bladerde eens door mijn voorraad kinderpatronen en vond dit pareltje in de Knippie nr.3/2012. Een jumpsuit. Ideaal te dragen voor een lange reis, de pamper kan er lekker in en zeg nu zelf. Zo een peuter in zo'n pakje, blijft divine niet. De foto's van de meid zelf in het pakje volgen nog. Maar hier al een preview.


Patroon: Knippie 03/2012
Stofje: Artelvelde stoffen



zaterdag 19 juli 2014

Space...final frontier...

Mijn plus-zoon gaat twee weken op kamp. Naar jaarlijkse traditie wordt er een thema gekozen en moeten/mogen ons klein mannen zich dan naar dat thema verkleden. Zo hadden we al eens 'sprookjesfiguren' en 'de toekomst'. Dit jaar werd het thema ruimte gekozen. Ik ging pinteresten op zoek naar leuke ideetjes die in een koffer passen (lees rugzak). Ik koos ervoor een gewoon simpel pak te maken, maar dan wel in het zilver. Op de rug voorzag ik twee raketten, ge weet wel, met vlammetjes en al...
Het stofje haalde ik bij Artevelde Stoffen. Daar vond ik deze stof in alle kleuren en geuren. Ideaal dus. Gezien er een beetje strech in zit zit dit héél comfortabel. De raketten zijn gemaakt uit twee lege flessen cola, wat tassenband, wat velcro en een stuk van een oude versleten rugzak die ik ooit eens ontmantelde met het idee zelf een nieuwe te maken. Dat laatste projectje werd nooit gerealiseerd, mede omdat ik eigenlijk liever een boekentasje zag (zie vorig blogberichtje).








maandag 14 juli 2014

boekietassie

Het moest er eens van komen hé...blogland staat er vol van...zelfgemaakte boekentasjes. Dus Kotkedei kon niet achterblijven, al moet ik zeggen dat ik dit niet wou maken met de oude naaimachine. Dergelijke stevige stofjes vragen nu eenmaal een goei machientje. Een dikke 6 uren heb ik er aan gewerkt, dus al bij al valt dat wel mee vind ik. Er zijn een paar dingend die ik zou wijzigen. De slotjes vind ik nogal losjes zitten. Ik ben van plan het opnieuw los te maken en een stukje leder te voorzien. Het handvat mocht ik niet verstevigen, maar aangezien mijn complete voorraad verstevigd was met Decolvil had ik geen keuze meer....het omkeren ging des te moeilijker. Verder vind ik het een geslaagd projectje, en de mini-kotkedei ook, dus das goed meegenomen.

da machien wie al driem of

Ik denk dat ik nu ongeveer 5 jaar achter mijn naaimachientje zit. Ik heb er veel op gevloekt, op die Singer. Niet alles lukte, sommige stukken kreeg ik er zelfs niet onder. Zodra een stofje te zacht of te dik was had ik problemen. Dus ik zette elke maand een klein bedragje op zij. Het plan was te sparen tot Sinterklaas. De oudste Kotkedei wou dat ook doen, maar dan voor een Playstation 4. Maar....het vloeken werd mijn echtgenoot te veel, hij kon het niet meer aan, het gefoeter, het gepuf...edus...besloot hij het resterende bedrag (welke ik tekort had) bij te passen...en zie hier....da machien wie al dream of: 
De Bernina 350PE...en blij dat ik er mee ben...en fier dat ik er op ben...en zuinig dat ik er op ben....en blij dat ik er mee ben.........